Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009




2 σχόλια:

  1. Δεν μπορώ να καταλάβω πού πάει αυτή η σπατάλη αγάπης για ένα πρόσωπο που δε γυρίζει να σου δώσει σημασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΡΙΓΚΗΠΑ Η ΜΕΡΑ ΑΡΓΟΣΒΗΝΕΙ

    Πρίγκιπα, η μέρα αργοσβήνει
    Πρίγκιπα, η μέρα αρβοσβήνει στις χιονισμένες πλαγιές
    κι εσύ οδεύεις ψηλότερα. Τα χέρια σου αγκάλιασαν
    το τιμόνι. Τα μάτια σου πάγωσαν λίμνες και δάση
    κοιτούν κουρασμένα τις άσπρες κορυφογραμμές
    ώσπου ο ουρανός ν' αστράψει τη νύχτα της Γέννησης
    χρωματιστά παιδάκια στη δακρυσμένη σου σκέψη

    Κι εμένα με στέλνεις στις λασπωμένες ακτές. Να εξάψω
    τις φωλιές της αντίστασης στα χωριά και στα πνεύματα
    μιας ηλιόλουστης χειμωνιάτικης μέρας. Μεθυσμένος
    από μιας ολονυχτία σε μισοφώτιστα μπαρ
    να ορκιστώ πίστη κι ύστερα να πεθάνω
    για σένα

    Πρίγκιπα, γύρισα κι είδα τον άρρωστο ήλιο στις πορτοκαλιές
    είδα τα νυχτολούλουδα στο παλάτι σου και τις κατάκλειστες
    γρίλιες
    και τ' άλογά σου συλλογισμένα να βόσκουν στη χλόη.
    Γιατί τα κτήματα δόθηκαν για το τίποτα, τα οικόσημα
    της αιώνιας βασιλείας σου στο εφήμερο αίσθημα.
    Στις μαρμάρινες σκάλες, στα ανάκλιντρα μιας επίχρυσης
    δόξας με πήραν τ' αναφιλητά
    το αίμα σου μας δόθηκε, Πρίγκιπα, δε μας ανήκει

    ΑπάντησηΔιαγραφή